Slechts drie druivensoorten zijn toegestaan voor de bereiding van Champagne, namelijk de Pinot Noir, de Chardonnay en de Pinot Meunier.

.

Elke druivensoort heeft zijn eigen karakter, dat wordt bepaald door de aanplant en de verzorging van de druivenstokken (bijvoorbeeld de verschillende wijzen van snoeien van de wijngaarden). Het karakter van de druivensoort is bepalend voor het type wijn dat van de druif wordt gemaakt.

Le Pinot noir. Deze "zwarte" druiven vragen de nodige omzichtigheid bij het oogsten. Dit om te voorkomen dat de kleurstoffen uit de schil in de most terechtkomen. De karakteristieke kenmerken van de wijnen van de Pinot Noir maken de latere Champagne "rond en fruitig" en geven de structuur en densiteit.

Le Chardonnay, het enige witte druivenras in de Champagne. In tegenstelling tot de Pinot Noir zijn de wijnen van de Chardonnay-druif meer prikkelend, pittiger en bloemachtiger, met een fruitachtige inbreng van wit vruchtvlees. Voorts hebben ze een kartelig kenmerk en leveren meer finesse.

Le Pinot meunier, het tweede druivenras met een zwarte schil.

De wijnsoort van dit druivenras, dat dicht in de buurt komt van de Pinot Noir, kenmerkt zich door een geconcentreerde en gespierde structuur. Dit druivenras mag echter niet in het Grand Cru- gebied worden verbouwd.